กรูบ้าไปแล้ววววว

คงจะมี ... อะไรสักอย่างบนโลกนี้

คงจะมี ..... พลังอะไรอยู่ในนั้น

โลกใบนี้ เหมือนมีจิตใจ

บันดาลให้ใคร

ต่อใคร

เปิดใจมารักกัน

บนโลกใบนี้ ..... จึงผูกพัน

เป็นคู่กัน ............. คิดดู

หรือจะเป็น ....... ด้วยแรงโน้มถ่วงบนโลกนี้
จึงได้มี ................ แรงฉุดใจ อะไรนั้น

เป็นแรงฉุดใจ
ดึงดูดใคร
อะไรๆ ......

มาพบกัน
บนโลกใบนี้ ....... จึงผูกพัน

เป็นคู่กัน .................... เหลือเชื่อ

โอ้น้ำ มาหลงคารมอะไรกลับปลารูปหล่อ

ฟ้า มาทำสัญญาอะไรกับนกตัวดี

ดอกไม้กับผีเสื้อ ก็มาเป็นคู่กันด้วยเหตุใด ......

ใช่เลย ....

คงเหมือนที่มีสิ่งดึงดูดใจให้เรามาเป็นคู่กัน

คนกับคนก็เพื่อนกัน
คนกับควายก็เพื่อนกัน
ลมกับฝนก็คู่กัน
น้ำกับฟ้าก็ซี้กัน

มันก็เป็นเพราะโลกนั้น ......

มีแรงดึงดูดใจ

คงจะมี ......... อะไรในโลกนี้

คงจะมี .......... พลังอะไรในโลกนี้

มหาตมา คานธี : รักคนทีเค้าเกลียดเราดีกว่า

"การไม่ใช้ความรุนแรง เป็นพลังยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์มี
อหิงสามีอำนาจยิ่งกว่าศัสตราวุธใดๆ ที่มนุษย์จะคิดค้นได้"
.................

ซึ่งเอาเข้าจริงแล้ว ผมเองก็ไม่ต่างกับที่คานธีได้เขียนเอาไว้ว่า

“ข้าพเจ้านั้นมิใช่สามารถเอาชนะความโกรธของตนเองได้เสมอไป
เป็นแต่เพียงว่าข้าพเจ้ามักจะควบคุมความโกรธได้เสมอ”

และนี่คือสิ่งสำคัญ ถ้าเราจะอยู่ด้วยกัน (กรุณาร้องตามทำนองเพลง)

อย่างที่พี่คานธีบอก เราอาจไม่จำเป็นต้องเอาชนะคะคานกับความโกรธได้อย่างหมดจดเหมือนผงซักฟอกลอกคราบสกปรก เพียงแต่เราควบคุมมันไม่ให้อาละวาดฟาดงวงฟาดงาใส่คู่กรณีก็น่าจะเป็นผลดีกับทั้งสองฝ่าย และ...เมื่อเวลาผ่านไป ความโกรธก็จะหายต๋อมไปราวกับไม่เคยแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกัน
แต่ไม่เท่านั้น, พี่คานธียังบอกอีกว่า

“การรักและมีเมตตาเฉพาะแก่ผู้ที่รักเราเท่านั้น ไม่ใช่อหิงสา
การรักและมีเมตตาแก่ผู้ที่เกลียดเรา นั่นแหละคืออหิงสา”

โอ้โหพี่ อันนี้ยากไม่ใช่เล่น
การที่จะให้เรากัดฟันนั่งกำหมัดโดยไม่ยัดใส่ใบหน้าของศัตรูที่เยาะเย้ยแยกยิ้มยียวนกวนบาทาตรงหน้าเรา มันไม่ใช่อะไรที่จะทำกันง่ายๆ เหมือนปอกกล้วยเข้าปากลิงผู้หิวโหย
ยิ่งในดีกรีที่มากขึ้น หากบุคคลผู้นั้นเกลียดเราขนาดที่ด่าว่าเราทั้งต่อหน้าและลับหลัง เราจะยังทนฟังทนได้ยิน ได้อีกหรือ?
แน่นอนว่า หากเราถือเอาตัวเองเป็นใหญ่ สำคัญตัวเองว่าเป็นสิ่งที่แตะต้องไม่ได้ ใครโกรธใครเกลียดก็โกรธเคืองคิดแค้น พอมีแค้นก็ต้องล้าง ปัญหาตรงหน้ามันก็ย่อมใหญ่กว่าที่คิด ใหญ่กว่าที่มันเป็นจริง
ทั้งที่จริง, คำพูดไม่ดี และความโกรธเกลียดทั้งหลายจากฝ่ายตรงข้ามอาจไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โตอะไร หากเราแกล้งทำไม่สนใจและนั่งนิ่งยิ้มให้ ลองดูว่าเขาจะทนเกลียดเราไปได้สักแค่ไหน
คนเราจะใช้ความรุนแรงกับอีกฝ่ายได้นานแค่ไหนกัน ถ้าคนคนนั้นไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบกลับมาให้รุกเร้าสืบสาวต่อไป

ขนาดกองทัพอังกฤษผู้เกรียงไกรยังพ่ายแพ้ต่อวิถีอหิงสาของมหาตมา คานธี มาแล้ว
...

เมื่อไม่สนใจ, คำพูดไม่ดี และความเกลียดชังเหล่านั้นก็จะหดเหลือแค่ตุ่มแผลจากยุงตัวจิ๋ว
ซึ่งตุ่มเล็กๆ เหล่านี้ ไม่ได้รักษายากเย็นอะไรนักหนา
แค่เปิดฝาแล้วลงมือทายาหม่องยี่ห้อ ‘อหิงสา’

ไม่ช้า ......... ตุ่มก็ยุบ.

เรียบเรียงและคัดลอกมาจาก
http://www.onopen.com/2006/02/1131
มหาตมา คานธี : รักคนที่เค้าเกลียดเราดีกว่า
คอลุมน์ บุกคนสำคัญ โดยนิ้วกลม

.....................

จริงๆอ่านไปนานแล้วหล่ะ .....
แต่กลับมาอ่านอีกก็ยังชอบอีก ...

มันเป็นสิ่งที่ใครๆก็รู้ว่าควรจะทำ

แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวกันกับที่ใครๆมักจะทำไม่ค่อยได้ด้วยเช่นเดียวกัน

เฮ้อ ........

FLYNOW !!!!!!!!!!!!!!!!

ย้อนรอยความสำเร็จของ FLYNOW
แบรนด์ไทยที่ผงาดอยู่บนเวทีแฟชั่นโลก

(การบรรยาย)

เวลา 28 มกราคม 2550 14:00-17:00

สถานที่ : ห้องออดิทอเรียม TCDC

การบรรยายโดย สมชัย ส่งวัฒนา ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ)
บริษัท แอต แบงคอก จำกัด ผู้ก่อตั้ง FLYNOW

ย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ. 2526 คงไม่มีใครคาดคิดว่า FLYNOW แบรนด์แฟชั่นที่ทำเสื้อผ้าออกมาขายแค่สองสีคือขาวกับดำในช่วงเริ่มต้น จะเติบโตอย่างรวดเร็วและขยายแบรนด์ออกไปมากมาย จนกระทั่งไปแจ้งเกิดในตลาดต่างประเทศ โดยที่ความสำเร็จทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากสมชาย ส่งวัฒนา ซึ่งมีอายุเพียง 20 ปี ในขณะที่ก่อตั้งบริษัท

ในการบรรยายครั้งนี้ สมชัย ส่งวัฒนา ผู้ก่อตั้งและบริหารแบรนด์ FLYNOW จะเปิดเผยเบื้องหลังของความสำเร็จ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของบริษัท มุมมองด้านการออกแบบ การบริหารจัดการธุรกิจแฟชั่น การพัฒนาองค์กร การสร้างแบรนด์ให้แข็งแกร่ง ไปจนถึงเป้าหมายในอนาคตของ FLYNOW
นอกจากบทบาทภายในองค์กร สมชัย ส่งวัฒนา ยังเป็นประธานกรรมการผู้กำกับดูแลโครงการ บางกอก แฟชั่น วีก รวมถึงเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารสำนักงานศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ

เหมาะสำหรับนักออกแบบแฟชั่น ผู้ประกอบการธุรกิจเสื้อผ้า นักศึกษา และผู้สนใจ

บรรยายเป็นภาษาไทย
บัตรราคา 100 บาท
ซื้อบัตรได้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ TCDC

วันจำหน่ายบัตร 19-24 ธันวาคม 2549
เฉพาะสมาชิก TCDC

ตั้งแต่ 26 ธันวาคม 2549 เป็นต้นไป
สำหรับสมาชิก TCDC และบุคคลทั่วไป

สมาชิกพรีเมียม รับส่วนลด 10%
สมาชิกซิลเวอร์และแพลตินัม รับส่วนลด 20%
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. 02 664 8448

..........................

ใครมีเพื่อนหรือพี่หรือน้องหรือญาติหรือคนรู้จักที่สนใจ ..
ฝากประชาสัมพันธ์ด้วยนะจ๊ะ ...

เราว่างานนี้เจ๋งดี ....
บัตรไม่แพงด้วย ....

เป็นโอกาสที่ดีมากๆสำหรับคนที่สนใจ ..

ถ้าสนใจกิจกรรมอื่นๆไม่ว่าจะเป็นนิทรรศการ หรือ การบรรยาย
ลองเข้าไปดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่

www.tcdc.or.th เลยจ้า

crush on you

ฉันชอบเธอ ...
ตั้งแต่เจอกันแล้ว ..

แอบมองเธอนานแล้ว

ใครๆเค้าก็รู้ ....

ยกเว้นเธอ

แค่ได้เห็นหน้าเธอ ....
ก็โดนใจแล้ว ....

อยากเจอมานานแล้ว คนอย่างนี้ไม่ค่อยเจอ

เธอหายไปอยู่ไหนเสียตั้งนาน แบบนี้แหละที่มองหา
พูดจาตรงไปตรงมา จะทำอะไรจริงใจเหลือเกิน ถูกใจก็ตรงนี้

ฉันชอบเธอ ....
ก็อยากให้เธอชอบฉัน

บอกเธอตรงๆอย่างนั้น
เธอจะรับได้รึเปล่า ...

(^_^)/ ..... สุดท้ายแล้วจ้า

ที่โพสมาทั้งหมด ไมได้มีอะไรหรอกจ๊ะ .... แหะๆๆ

แค่เห็นว่ามันสวย ....

อยากได้ ...............

เสื้อผ้าทั้งหมดของ cc-oo นะจ๊ะ

ส่วนรองเท้าของ gola

อ่อ .... มีรองเท้าของอีกยี่ห้อนึงที่เจ๋งมากๆๆๆๆ

เราชอบสุดๆไปเลย ...

ก่อนตายชาตินี้ต้องซื้อมาใส่ให้ได้ซักคู่ ....

ไม่เชื่อลองเข้าไปดูได้เลย !!!!!!!!!!!!!!!!!

http://www.camper.com/web/en/home.asp

CAMPER !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แหะๆๆ .... มีต่ออีกรอบนะจ๊ะ ....

แหะๆๆ

(^_^)/

มีต่อนะจ๊ะ ....

ภาพจากหนัง

blue




sugar and spice


candy





มีใครเป็นเหมือนเรามั้ย ....

แค่ได้ดูภาพ ....

ก็ทำให้หวนนึกถึงอารมณ์ตอนดูฉากแต่ละฉากในหนังได้แล้ว ....

มันทำให้เรามีอารมณ์และความรู้สึกลึกซึ้งกับหนังแต่ละเรื่อง ... ในลักษณะที่แตกต่างกันออกไป

หนังเรื่องนึง .... ให้อารมณ์ความรู้สึกกัยเราอย่างนึง ...

บางเรื่องอาจลึกซึ้งสวยงาม ...

บางเรื่องหดหู่แสนเศร้า .....

บางเรื่องโคตรจะเศร้า ....... ทำให้อยากรู้ว่าใครเขียนบท ใครกำกับ ....

ทำไมมันโดนจังฟร๊ะ !!!!!!!!!!

T-T

แต่การที่ได้รู้สึกแบบนี้กับหนังแต่ละเรื่อง ....

กลับมานึกถึงทีไร ....

ก็รู้สึกดีทุกที.......

หนัง 1 เรื่อง .....

ก็คงเป็นเหมือน หนึ่งในหลายๆความหมาย .....

หนึ่งในหลายๆอารมณ์ ....

ของช่วงชีวิตหล่ะเนอะ

('-')

อย่าต่อรองหัวใจ

เห็นชื่อบล็อคแอบเน่าอย่างนี้ .........

อย่าเพิ่งคิดอะไรไปไกลนะจ๊ะทุกคน ....

ว่าแต่มีใครคุ้นๆกับชื่อนี้บ้างรึเปล่า .....

มันคือชื่อเพลงเก่าเพลงนึง .... ของพี่(ป้า)เบิร์ด ......

ถ้ายังนึกไม่ออก ....

ลองร้องท่อนฮุกของเพลงนี้ดู .....

"อย่ามาทำเป็นมีน้ำตา เพื่อมาต่อรองหัวใจ .....
อย่าเปลืองเวลาคร่ำครวญ ..... ไม่มีวันเป็นไปได้"

ที่เราหยิบเพลงนี้ขึ้นมาพูด .....

ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมาย ...... หรือโดนอะไรกับชีวิต ...

เพราะในชีวิตไม่มีใครมาร้องไห้ขอคืนดี ................... 55555555555

แต่ที่ชอบมากๆอยู่ตอนนี้ก็เพราะตอนคอนเสิร์ตซามิเกวมิวสิกเฟส วอลุ่ม 4 ของแฟตเรดิโอที่ผ่านมา

พี่บุรินทร์ ..... 1 ในศิลปิน(ที่เรากรี๊ดแตกที่สุดในโลก)ของงานครั้งนั้น ....
หยิบเพลงนี้ขึ้นมาร้องได้ถึงใจมากๆๆๆๆๆ

พี่แกใส่อารมณ์ในการร้องสุดๆ ...... ไม่รู้ว่าแอบตรงกับชีวิตของพี่เค้ารึเปล่า ....

แต่ฟังแล้วแบบว่า ท่อนฮุกมันได้อารมณ์จริงๆ ....

คงเป็นเพราะต้นฉบับเองก็เป็นแบบนั้นด้วย .....
ด้วยคำร้องและทำนอง ..... ถ้าร้องตามแล้วดูสะใจๆยังไงพิกล

ถึงบรรทัดนี้ .... ต้องขอย้ำอีกที ..... ว่าเราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเพลงนี้นะ ....
ไม่ว่าจะชีวิตจริงๆที่เห็นและเป็นอยู่ .... หรือลึกๆภายใจจิตใจก็ไม่ได้คิดแบบนี้เช่นกัน

และก็อย่าแปลกใจที่เราชอบเพลงเก่า ....

เพราะถ้าจะให้บอกกันจริงๆ .... เราชอบแต่เพลงเก่าๆทั้งนั้น ....

เพลงที่ชอบ .... มีของพี่เบิร์ดเองก็เยอะมากๆ (หมั่นคอยดุแลและรักษาดวงใจ , หมอกจางๆและควัน , ด้วยรักและผูกพัน , เงียบๆคนเดียว , เหนื่อยไหม , เสียดาย , ขอบใจจริงๆ , เธอผู้ไม่แพ้ ฯลฯ).... ไหนจะนูโว (หมดคำถาม , สัญชาตญาณบอก , นิยามรัก , บอกอย่างนั้นอย่างนี้เลย , ลืมไปไม่รักกัน , หลับตาโต๋ ฯลฯ)... ของพี่ต้อมพี่โต๊ะ ..... (ก็เคยสัญญา , แทนคำนั้น , ยินยอม ฯลฯ) นอกจากนี้ยังมีอีกหลายๆเพลงของพี่เบิร์ดกับพี่ฮาร์ท .... มีเพลงไม่บังเอิญของกุลวัต พรหมสถิต (สะกดชื่อผิดแน่เลย) .... ตากลมๆของ .. บาร์บี้ ..... เพลงคนที่เดินผ่านของโป้ โยคี .... และอื่นๆอีกมากมาย ....

ซึ่งไม่ระบาดแค่ในวงการเพลง .... เก่านิยมของเรายังระบาดไปสู่วงการอื่นๆด้วย

เราว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านกาลและเวลามา ..... มันมักมีคุณค่าและสวยงามเสมอ ...

เพลงเก่า .... ตึกเก่า ... ตลาดเก่า ..... ป้ายเก่า ..... วิธีการเก่าๆ (เช่นการใช้ฟิล์มที่มาก่อนดิจิตอล ... การทำของแฮนเมดที่มาก่อนคอมพิวเตอร์ ... การเขียนส่งจดหมายที่มาก่อนอีเมลล์ ฯลฯ)

ถ้าเรามองให้ดี .... สังเกตให้ลึก .... เราอาจพบว่า ..... มันสวยงามและมีคุณค่าเหลือเกิน ....

(เอาไว้จะอัพบล็อคเรื่องของเก่าโดยเฉพาะอย่างละเอียด ละเมียด ละไม ... อีกซักรอบแล้วกันนะ)

ถึงแม้เราจะบ้าของเก่า ....

แต่มีอยู่อย่างนึง ....

ที่เก่า .....
แต่เราไม่พิสมัยมันเลยซักนิด .....

ไม่ใช่อะไร ......

มันคือ ....

แฟนเก่า

นั่นเอง

(+_+)

อย่าต่อรองหัวใจ (อัลบั้ม พริกขี้หนู)

(พูด)
ฉันเคยทุ่มเททุกอย่างให้เธอ
เชื่อในทุกคำพูดของเธอ
และฉันก็คิดเสมอว่าเธอจริงใจ ....

แต่ในที่สุด .....

ฉันก็ได้เรียนรู้ว่า ...
เวลาเธอคิดจะไป เธอมองไม่เห็นฉันเลยแม้แต่นิดเดียว
วันนี้เธอคงได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง ...
บางอย่างเหมือนกับที่เธอเคยทำกับฉัน ....
เธอถึงได้กลับมาพร้อมกับน้ำตา ...

และคำว่าเสียใจ ......

เธอหวังไว้ใช่ไหมว่าน้ำตาจะช่วยเธอได้ ....
...............................

แต่ไม่มีวัน

เพราะฉันไม่เชื่อเธอ ....

(ร้อง)
อย่ามาทำเป็นมีน้ำตาเพื่อมาต่อรองหัวใจ ...
อย่าเปลืองเวลาคร่ำครวญ ...ไม่มีวันเป็นไปได้

อย่ามาซื้อหัวใจฉันคืนด้วยการหลั่งน้ำตา
อย่ามาแสดง จะเก่งอย่างไร ก็ไม่มีทางซื้อใจ ....

คน อย่าง ฉัน

อย่ามาทำเป็นมีน้ำตาเพื่อมาต่อรอง หัวใจ
อย่าเปลืองเวลาคร่ำครวญไม่มีวันเป็นไปได้
อย่ามาซื้อหัวใจฉันคืนด้วยการหลั่งน้ำตา

อย่ามาแสดง

จะเก่งอย่างไร

ก็ไม่มีทางซื้อใจ

อย่ามาทำเป็นมีน้ำตาเพื่อมาต่อรองหัวใจ
อย่าเปลืองเวลาคร่ำครวญไม่มีวันเป็นไปได้
อย่ามาซื้อหัวใจฉันคืนด้วยการหลั่งน้ำตา
อย่ามาแสดง จะเก่งอย่างไรก็ไม่มีทางซื้อใจ

คนอย่างฉัน

หนาวแล้วๆ

วันนี้มีใครรู้สึกเหมือนเราบ้างรึเปล่า ....
ว่าอากาศตอนเช้าและตอนกลางคืนแอบหนาวแล้วนะ !!!!!!!

ตอนนั่งรถเมล์กลับบ้านตอนกลางคืน ... เรานั่งหนาวขนลุก ... หายใจไม่ออกมาตลอดทางเลยแหละ (+_+)

ช่างเป็นเวรกรรมของตนเป็นภูมิแพ้จริงๆ ....

พูดถึงเรื่องนี้ ..... บางทีทำงานอยู่ก็ปวดหัวปวดจมูกเอามากๆเลย ... ก็ tcdc เล่นเปิดแอร์อย่างกะจะจำลองห้องสมุดให้เป็นขั้วโลกเหนือแหน่ะ ... (+_+)

เราใส่เสื้อหนาวทำงานอย่างกะอยู่บนภูกระดึง 555

พูดเรื่องที่ทำงานแล้วเครียด .... กลุ้มใจ .... เฮ้อ .....

คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยากจริงๆ ...

แต่ไม่มีทางเลือกอะไรมากในตอนนี้ .... ยังไงก็ต้องทำ ..... เฮ้อ

เครียดหว่ะ ...... แต่ไม่รู้จะบ่นให้ใครฟัง ..... (+_+)

พอและๆนอกเรื่องมาไกล ....

กลับมาเรื่องหนาวกันต่อ !!!!!!!

เวลาถึงหน้าหนาว ......

แต่ละคนคิดถึงอะไรกันบ้าง ...

ความทรงจำของเรากับหน้าหนาวไม่ค่อยมีอะไรมาก ....

จำได้ว่าตอนเด็กๆโรงเรียนแทบจะเป็นโรงลูกกวาด .....
เพราะสีเสื้อหนาวแต่ละคน รวมกันทั้งโรงเรียน มองได้อย่างนั้นจริงๆ ... 555

ถ้าโตมาหน่อย .... ความทรงจำมักมีแต่เบียร์ .............. 555

โดยเฉพาะลานเบีย์ไฮเนเก้นที่เซ็นทรัลเวิลด์ ..... ที่เรามักจะไปนั่งฟังเพลงจากศิลปินที่กรี๊ดแตก ...

ที่ประทับใจมากๆก็คือตอน ไปดู เครชเชนโด้ (สะกดผิดแน่ๆเลย) เล่นสด สมัยอัลบั้มแรก ....

จำได้ว่านั่งเกือบติดหน้าเวที ..... เห็นพี่บีชัดมั่กๆ

และที่ประทับใจอีกอัน สองอัน คือตอนไปดูพี่เบิร์ดกับพี่ฮาร์ท และ นูโว ซึ่งมีพี่เจแถมพ่วงมาด้วยก่อนหน้าที่นูโวจะเล่น ... (เอ๊ะๆ ..... แอบรู้สึกไม่คุ้น ... ไม่รู้มั่วข้อมูลรึเปล่าหว่า )

รู้แต่มีครั้งนึงเกือบตาย .... เพราะกินเยอะเกิน ... อ้วกแตกกลับบ้านเองไม่ได้ ........
ไม่ได้แบบไม่ได้จริงๆแล้ว ... กรูตายแน่ๆ ...... อย่างเศร้าเลยวันนั้น 555 สมเพชตัวเองจริงๆ....

จบได้แล้วกับเรื่องแอลกอฮอล์ ..... มาพูดถึงเพลงบ้างดีกว่า ...

หน้าหนาวแบบนี้ ..... ก็ต้องเพลงนี้เลย ....

ลมหนาว ของโซวอาฟเตอร์ซิก

เพลงนี้พี่จ๊อบตั้งให้เป็นเพลงประจำตัวเราไปแล้ว .... ด้วยอารมณ์เสียดสีเหน็บแนมพอสมควร 555

แต่เราก็น้อมรับโดยดี .... เพราะว่าเป็นอีกหนึ่งเพลงโปรดของเราเอง .... อิอิอิ

วันนี้ที่เพิ่งเริ่มหนาว .... เผอิญว่าโทรหาพี่จ๊อบพอดี .....

พี่จ๊อบถึงขั้นตกใจและออกปากเล่าหลังจากไมได้คุยกันมานานว่า ....

วันนี้เราเพิ่งนึกถึงโต๊ดเองแหละ ...

และเราก็เพิ่งนึกถึงเพลงลมหนาว ..... เลยหาซีดีมาเปิดฟัง ...

พอเพลงขึ้นถึงท่อนฮุก ....

"ลมหนาวมาเมื่อไร .....ใจฉันคงยิ่งเหงา ......"

ระบบสั่นของโทรศัพท์ก็ทำงาน ..... พร้อมการแสดงผลของหน้าจอ ...

ว่าโต๊ดโทรมาพอดีเลย !!!!!!!!!!!!!!!!!!

อืม ............

สงสัยมันจะเป็นเพลงของเราจริงๆ ...........

แต่อย่าเป็นเพลงประจำตัวนานเลยนะ .....

เนื้อเพลงมันแอบเศร้าหน่ะ

555555555

ภูเขาและทะเล (ศุ บุญเลี้ยง)

เมื่อมีคำถาม ถามให้ลองตอบ
ว่าชอบภูเขาหรือทะเล ?

ไม่ยากใช่ไหมถ้าใครจะตอบ สิ่งที่ชอบรู้อยู่แก่ใจ ...

ภูเขา แสนงาม ยิ่งในยามที่มีฝนพรำ ........
ผีเสื้อดอกไม้ร่ายรำ ชอบฝนพรำทำให้ผมเธอเปียก ...

เมื่อมีคำถาม ถามให้ลองตอบ
ว่าชอบภูเขาหรือทะเล ... ไม่ยากใช่ไหมถ้าใครจะตอบ สิ่งที่ชอบรู้อยู่แก่ใจ ...

ทะเล แสนงาม ยิ่งในยาม ที่มีสายลม .....
แดดงามจะแต้มตามไรผม ชอบสายลมพัดเส้นผมเธอปลิว .........

เมื่อมีคำถามถามกันบ่อย บ่อย ... ต้องคอยตอบเธอเรื่อยไป
ว่าบนภูเขาหรือทะเลไกล

ชอบที่ไหน ...

ชอบที่มีเธอ

ที่ไหน .... ที่มีเธอ .... ที่ไหนที่ฉันจะเจอเธอได้ .....
บอกมาจะอย่างำเก็บไว้ ..... จะได้แอบไปอยู่ใกล้ ใกล้เธอ ...

เมื่อมีคำถามถามกันบ่อยบ่อย ต้องคอยตอบเธอเรื่อยไป
ว่าบนภูเขาหรือทะเลไกล .....
ชอบที่ไหน ชอบทีมีเธอ .............................

จะบนภูเขาหรือทะเลไกล ............................
ชอบที่ไหน ................. ชอบที่มีเธอ.......................

ในวงเล็บตอบผมชอบที่มีเธอ ..................................

ชอบที่ไหน ............................................... ....................................... ............................ .................... ........... .....
----------------------------------------------------------------------------------- >> ชอบที่มีเธอ

ชอบข้อความนี้จัง

มาจากในเนตนะ ...

เคยมีประสบการณ์คล้ายๆ คุณ

โทร.หา พูดคุย เทคแคร์ แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน พอถามตรงๆ ก็พูดวนๆ ไม่เข้าใจ
ตอนแรกพยายามมาก รุกเค้ามาก อยากให้มันชัด เพราะตัวเองก้อเริ่มมีใจไปเยอะแล้ว
แต่แคร์มากไปก้อกลัวล้ำเส้น ไม่รู้ว่าสำหรับเค้าแล้วเรายืนอยู่ตรงไหน
แต่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เค้าก้อเป็นเค้าแบบนั้น ฉันคบกับใครก้อไม่เคยหวง
โทร.หามากกว่าแฟนฉันโทร. เวลามีปัญหาเรียกหาเค้าได้เสมอ
ไม่เคยไม่ว่างถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ ซึ่งถ้าเป็นช่วงที่ฉันคบใคร
ฉันจะพยายามไม่รบกวนเค้าเพราะเกรงใจ เลิกกับใคร เสียใจเค้าก้อคอยปลอบ
....บางทีอยากจะเขย่าคอเค้า แล้วถามว่า เอ็งจะดีไปถึงไหนฟร่ะเนี่ย
ตรูแพ้ความดีนะเฟ้ย ดีแบบเนี้ยเค้าต้องเอามาทำแฟนแล้ว
ไม่อยากเป็นแฟนฉันบ้างรึไงนะ

เค้าบอกฉันว่า เป็นแบบนี้ดีแล้ว เค้ามีความสุขดี ไม่ต้องการมากกว่านี้
เค้ามีโลกของเค้า ฉันก้อควรมีโลกของตัวเอง

เค้าบอกว่าเค้าเป็นเพื่อนที่ดีได้
แต่ไม่สามารถเป็นคนรักที่ดีได้

วันนี้ฉันแต่งงานแล้ว กับคนที่สามารถเป็นคนรักที่ดีได้

ส่วนเค้าก้อยังเป็นเพื่อนที่แสนดี เป็นเพื่อนคุยถูกคอ เป็นที่ปรึกษา
เป็นเพื่อนดูบอล เป็นเพื่อนวิจารณ์หนัง เป็นเพื่อนฟังฉันบ่น
และยังอยู่ในโลกของเค้าที่ฉันไม่เคยได้รับอนุญาตให้เข้าถึง

และฉันมีความสุขดี ที่เราเป็นแบบนี้

จากคุณ : บัวใบบาง

กาลครั้งหนึ่ง ... ความรัก

งาม...จนต้องชม เกินจะข่มให้ใจไม่หวั่นไหว
โอ..เจ้าดอกไม้ หอมจนเกินห้ามใจไม่ให้ดม

หวานเจ้าหวาน หวานเกินใครๆ
อยากจะขอเด็ดไว้มาชื่นชม
เพียงแค่สายลม พัดโชยกลิ่นก็ยังตรึงใจ

แต่เสียดายจริงๆ ....
ฉันมีแจกันเพียงหนึ่งใบ .....
แล้วก็มีดอกไม้ประดับไว้อยู่ในนั้น

ฉันคงไม่อาจฝืน ....

คว้าเจ้ามาปักไว้ด้วยกัน .....

เพียงแค่ทุกวัน ขอดอมดมแค่เพียงห่างๆ ....


เพียงแค่ทุกวัน .....

ขอเพียงชม ....

ก็ชื่นใจพอ

ด้วยรักและผูกพัน

หากเราต้องจากกัน .....

จะเป็นด้วยเหตุใด

เก็บความคิดที่คล้ายกัน กับความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันนั้นไว้ ....

หากวันไหนที่เธอ ..... เกิดเจอะเจอทุกข์ภัย
หากเธอนั้นเดือดร้อนใจ จะเป็นเรื่องใด ที่ทำให้เธอท้อแท้ ....

ขอเพียงแต่เขียนมา ....
ขอเพียงส่งเสียงมา .....

จะไปหา ....

จะไปในทันใด จะไปยืนเคียงข้างเธอ
ไปอยู่ดูแลเป็นเพื่อนเธอ ให้เธอหมดความกังวลใจ
จะไปในทันใด จะตรงไป จะใกล้ไกล
ถ้าหากเป็นเธอจะรีบไป ให้เธอได้ความสบายใจ.....

โปรดจงรู้ว่ามี ..... อยู่ตรงนี้อีกคน
กับชีวิตที่วกวน จะมีผู้คน กี่คนที่เป็นมิตรแท้ ....

ขอเพียงแต่เขียนมา ขอเพียงส่งเสียงมา จะไปหา
จะไปในทันใด จะไปยืนเคียงข้างเธอ
ไปอยู่ดูแลเป็นเพื่อนเธอ ให้เธอหมดความกังวลใจ
จะไปในทันใด จะตรงไป จะใกล้ไกล
ถ้าหากเป็นเธอจะรีบไป ให้เธอได้ความสบายใจ.....

จิตใจยังพร้อมจะยินดี กับรอยยิ้มที่เธอมี

อยากเห็น .... ยิ้มที่ชื่นบาน
อยากเห็น ...จากเธอ ....

อยากให้เธอ ได้มี สิ่งที่ดีเรื่อยไป
หากวันไหนเกิดทุกข์ภัย โปรดจงมั่นใจ ..

ฉันจะรีบไปในทันใด ....

จะไปยืนเคียงข้างเธอ
ไปอยู่ดูแลเป็นเพื่อนเธอ ให้เธอหมดความกังวลใจ
จะไปในทันใด จะตรงไป จะใกล้ไกล
ถ้าหากเป็นเธอจะรีบไป ....

ให้เธอได้ความสบายใจ.....

the village album (ไม่สปอยก๊าบบบบ)

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่อยากพูดอะไรมากเลย

เอาเป็นว่า ....

เป็นหนังที่เรารักมากที่สุดอีกเรื่องนึง

เพราะมันทำให้เรานึกถึงโฟโต้ที่เรารัก ....

โดยเฉพาะโฟโต้แคมป์ ....

และโดยเฉพาะที่ภูกระดึง ... สถานที่ของแคมป์ ......ปีที่เราเป็นคนจัดเอง ......

ตอนดูร้องไห้ตลอดเลย ..... คิดถึงโฟโต้

ยังไงไปดูกันให้ได้นะ .....

หามาดูให้ได้นะ ......

(หนังเรื่องนี้มีโครงการจัดนิทรรศการภาพขาวดำของ น้ำชำ ร่วมด้วย ที่โรงภาพยนตร์ house งานมีถึงวันที่ 10 ธ.ค. 49 นะจ๊ะ

บอกได้คำเดียวว่าน้ำชำ เหมือน ช่างภาพผู้พ่อในหนังสุดๆ .... มีคำพูดคำนึงที่ตัวละครพูดเหมือนที่น้าชำพูดเปี๊ยบเลย ... ตอนได้ยินงี้ขนลุกเลย .... )

สามารถดูรายละเอียดเกี่ยวกับหนังได้นี่ลิ้งค์ข้างล่างเน้อ

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/newmovie/villagealbum/album.html

sugar & spice (สปอยแหลกหลาน)

กอดแรกยังซึ้ง รักหนึ่งยังจำ ....

แค่ชื่อภาษาไทย .... อ่านก็สะอึกแล้ว

ก่อนที่จะตัดสินใจดูเรื่องนี้ ก็คิดแล้วนะว่า ....

เวลาแบบนี้ .... กรูควรจะดูหนังรักมั้ยฟร๊ะเนี่ย ..... T-T

แต่มีเวลาว่างแบบนี้ ...... มันต้องดูแล้วหล่ะ

(เดี๋ยวนี้ว่างแล้วอยากดูหนังตลอดเลยเรา .......)

ความจริงดูเรื่องนี้มาซักพักแล้ว .. ประมาณอาทิตย์นึงได้ ...

เข้าไปดูก็ตามคาด ..... ก็มันหนังรักหวานซึ้ง

ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว ...... ใช่ว่าจะจบสวยหรู เหมือนในนิทานซะเมื่อไหร่

ผลสุดท้าย ......

ใช้ทิชชู่ปาไป 2 ห่อ ........... (+_+)

ร้องไห้น้ำตาท่วมโรง .....

แหม่ ....... มันแสนจะกินใจเหลือเกิน

เนื้อหาไม่โดนหรอก ..... แค่พระเอกเป็นเหมือนทางผ่าน ...... ของผู้สัญจรที่อ่อนไหว ....

ซึ่งสุดท้ายผู้สัญจรคนนั้นก็กลับไปตามรังเดิม ..... กลับไปคบกับคนที่เคยทำร้ายกัน ......

ความรักก็เงี้ยะ ....... ทำให้เจ็บช้ำเจียนตาย ให้อภัยไมได้แค่ไหน .....

ความรักก็บังมันมิดได้ ..... หูตาเหมือนบอดสนิท ....

ดูแล้วพระเอกน่าสงสาร .....

แต่กรูสงสารตัวเองมากกว่า 5555

ยิ่งฉากท้ายๆ ที่นางเอกอุตส่าห์เขียน จม.ลาไว้ให้ ....

ฉากที่พระเอกจักรยานล้ม ....

ฉากนั้นทำเอาสะอื้น .....

อยากโดดเข้าไปในหนังแล้วทำแบบนั้นบ้าง ...

อยากระบายความเศร้าโศกเสียใจข้างในใจออกมาให้หมด ..... แบบไม่อายใคร

อยากร้องไห้ แหกปากคร่ำครวญ กรีดร้อง ....

แบบที่เป็นภาพเกิดขึ้นในใจ ตอนที่แสดงออกได้เพียงแค่อยู่นิ่งๆแล้วปล่อยน้ำตาให้ไหล .... แค่นั้น

จะมีอะไรที่มีพลังมากมายมหาศาลกับตัวเราได้มากกว่านี้หนอ ....

เฮ้อ

พูดถึงหนังบ้างดีกว่า ....

เราชอบมากเลยนะเรื่องนี้ ............ (^_^)

มันดูใสๆดี ....

ที่สำคัญ ............. ชอบสิ่งที่หนังต้องการจะบอกด้วย

(ถ้าใครดู .... ก็จะรู้ว่าหนังมันจะบอกอย่างชัดเจนตอนท้ายๆ)

ประเด็นของตัวละครคุณย่านี่แสนเจ็บเลย ....

ดุแล้วก็ .... เฮ้อ ..... แก่ไปกูต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ ....

เหมือนเห็นภาพอนาคต ....

ตายแน่กรู ........ T-T

............

ทำไมวกเข้าตัวเองอีกแล้วหว่า ......

เปลี่ยนประเด็นๆๆๆ ....................

หนังเรื่องนี้แอบสร้างความรู้สึกตกใจให้เราด้วยเล็กน้อย

เรื่องของเรื่องคือ เค้าใช้เพลงของ oasis เป็นเพลงประกอบภาพยตร์ด้วย .....

ถ้าบอกตอนแรกก่อนดูหนังคงจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเข้ากับหนังรักหวานสไตล์เอเชียได้ยังไง 555

จากที่จับตาดูเครดิตตอนท้าย ถ้าจำไม่ผิดเค้าใช้เพลงประกอบภาพยนตร์ของศิลปินประมาณ 2 - 3 คนได้

เท่าที่จำได้มีเพลง lyla และ mucky fingers ของ oasis และเพลง only you ของ makana

(เพลงสุดเพราะที่เปิดตอนขึ้นเครดิตนั่นแล .... ถึงขั้นต้องจดไว้เพราะมันเพราะเกิ๊นนน ใครมีบอกด้วยเน้อ อยากได้อีกแล้ว ... 555)

สรุปแล้วเอาเป็นว่าถ้าใครยังไม่ได้ดู ..... ควรรีบนะจ๊ะ ....

เราอยากให้ดู .... ไม่ว่าจะกำลังอินเลิฟ หรือ อกหัก ก็ไปดูเถอะ

อย่างที่ชื่อหนังมันแอบบอกรสชาติของความรักไว้แล้ว ...... ซึ่งเราว่าใช้ได้ทั้งหญิงและชายนั่นแหละ

มันมีทั้งหวานและเผ็ด .... (บางทีก็โคตรขมเลย ..... แหวะ)

มันเป็นรสชาติระหว่างช่วงชีวิต ...

ถ้ามันผ่านมาได้ ..... มันก็ผ่านไปได้เสมอ

ความรักสวยงามเสมอแหละ ....

ยังไงก็พยายามองให้มันเป็นแบบนั้นแล้วกันนะ ...

อย่าใช้คำว่าหลอกตัวเองหล่ะ ....

ใช้คำว่า มองโลกในแง่ดี แบบที่ใครๆใช้กันดีกว่า .....

................. สบายใจดี

...................................................

...................................................


“ ถ้าเวลาถอยหลังกลับได้ ... ฉันก็ยังคงเลือก ที่จะรักเธอ ”


(http://forums.popcornfor2.com/index.php?showtopic=21967

เวปนี้แอบมีรายละเอียดเกี่ยวกับหนังและนักแสดงให้อ่านนะ)